Rzecz o święcie niepoczytalności.

Stało się to co stać się musiało. 11 listopada, ze Święta Niepodległości stał się świętem ułomności. Każdy pokazał się z najlepszej strony. Bo przecież to nie o Polskę chodzi. Nie wiadomo do końca czy kiedykolwiek chodziło. Zbieranina niepełnosprawnych umysłowo ludzi, z jednego i drugiego radykalnego końca politycznego kija, jak się okazało również importowanych z zaprzyjaźnionych krajów Europy wspólnie świętowała wzajemną nienawiść. Nikt nie powie mi, że tu chodzi o jakąś ważną sprawę czy ideologię. Bo owa zbieranina nikogo do niczego nie przekonała i nikomu niczego nie udowodniła. Ot przyjechali, zniszczyli trochę mienia, po naparzali się z policją i rozeszli oglądać mecz Polska - Włochy. A i Karolak(ten aktor, no wiecie który) wołał "chodźcie wszyscy na kolorową niepodległą". W ogóle co to za nazwa? Teraz wszystko takie jest kolorowe i wszyscy chcą, żeby było jeszcze bardziej kolorowe, tak jakby ostatnimi czasy spektrum światła zostało na nowo odkryte albo poszerzone. Jak ktoś ma jednokolorowy umysł to choćbyś całe miasto i kraj cały w tęczę wymalował (choć ponoć teraz tęcza to znak pedałów, a nie zjawisko meteorologiczne) i tak nic to nie zmieni. Obydwie demonstracje (pochody? - ale co to za pochód co stoi w miejscu i blokuje drugi pochód? To chyba raczej postój jest.) były tak samo jednokolorowe. Każdy zapatrzony na swój punkt widzenia.

Oczywiście bądźmy szczerzy, wydarzenia w Warszawie nikogo nie powinny szczególnie obchodzić, nikt nie powinien sobie nimi dupy zawracać, bo raz, że nie miały one związku ze świętem (pamiętacie jeszcze o co chodzi? Że Polska, że niepodległość, takie sprawy?), dwa że w skali kraju to tylko jakiś tam incydent skazany na wywoływanie napadów ziewania po dłuższej niż jedno-dwu dniowej ekspozycji na umysł przeciętnego obywatela.  Jednak czymże były by obchody Święta Niepodległości, gdyby nie znacząca rola czwartej władzy, która rzetelnie i z pasją w sercu, jako, że mamy wolność słowa i mogą nadawać po Polsku w ojczystym swym języku zamiast zajmować się obchodami święta, zajmowała się warszawską ustawką.  Największym wydarzeniem skrupulatnie przygotowywanych obchodów w całym kraju okazało się być spalenie wozów TVN'u co było ewidentnym zamachem na polską demokrację i woła o pomstę do nieba. A że tam bagnet na broń i za wolność naszą i waszą, że prosto do nieba szli czwórkami, że na stos rzuciliśmy życia los,  że kurwa oddzielili cie, syneczku, od snów, co jak motyl drżą, to już nikogo nie obchodzi....

Oddzielili cie, syneczku, od snów, co jak motyl drżą, 

haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,

malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg, 

wyszywali wisielcami drzew płynące morze. 

Wyuczyli cię, syneczku, ziemi twej na pamięć, 

gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami. 

Odchowali cię w ciemności, odkarmili bochnem trwóg, 

przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.

I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc,

i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło. 

Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.

Czy to była kula, synku, czy to serce pekło? 

Krzysztof Kamil Baczyński

Elegia o ... [chłopcu polskim] 

20. III. 1944 r.